VERSLAG BRUGGE 2010

Het was een tijdje geleden dat ik deelgenomen had in Brugge. Qua parcours is
er behalve in het lopen weinig veranderd.

Ik startte in wave 4 (sommigen noemden het de sponsorwave). Met wat
vertraging konden we starten en lag ik vanaf het begin op kop. Al slalommend
door heen twee voorgaande waves kwam ik met ruime voorsprong in mijn wave
uit het water. Bij het buitenkomen van de wisselzone werd ik effe opgehouden
door een scheidsrechter die mij vermaande dat ik tussen de dames aan het
wisselen was. Met een vlugge opmerking naar de scheids toe dat er nog mannen
op komst zijn die hier gingen wisselen, kon ik mij op het fietsen gaan
concentreren. Het fietsen was zoals in het zwemmen een slalommen tussen de
dames (hier en daar zelfs al heren van de 'professional' wave !). Zonder
echt een referentiepunt te hebben, probeerde ik een zo hoog mogelijke
snelheid aan te houden. Door de sterke wind was het nu en dan wat afzien,
maar al bij al kon ik fris aan het loopnummer beginnen. Vanaf het moment dat
ik begon te lopen voelde ik de nood om het groot toilet op te zoeken. Na een
tweetal kilometer begon ik om een zakdoek te bedelen bij omstaanders en een
halve kilometer later zat ik gehurkt in de struiken. Opgelucht (en enkele
grammen lichter) heb ik het lopen vrij vlot kunnen afmaken en ben ik toch
ietsje te fris de finishlijn gepasseerd.

Resultaat is terug derde bij de agegroupers onder de 45. Stiekem had ik toch
iets beter gehoopt, maar met de gedwongen pauze die ik heb moeten inlassen,
mag het eigenlijk een wonder heten dat ik überhaupt nog op het podium beland
ben. Twee dingen geleerd in Brugge. Eén is met lege maag vertrekken en twee
dat het verdomd moeilijk is om jezelf in te schatten hoe vlug of traag je
gaat als er niemand om je heen is om naar te refereren.
Op naar de volgende: Brasschaat.

MAIK